ویرانی ایران ورزشگاه ازبکستان اخبار ورزشی و نتیجه های مسابقات

ویرانی: ایران ورزشگاه ازبکستان اخبار ورزشی و نتیجه های مسابقات

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری خاطرات اسکندر کوتی از «الله اکبر»اش

یاد اسکندر کوتی، گزارشگر قدیمی فوتبال، با گزارش گزارشگر مصری در شب افزایش این کشور به جام‌ جهانی دوباره زنده شد.

خاطرات اسکندر کوتی از «الله اکبر»اش

خاطرات اسکندر کوتی از «الله اکبر»اش

عبارات مهم : فوتبال

یاد اسکندر کوتی، گزارشگر قدیمی فوتبال، با گزارش گزارشگر مصری در شب افزایش این کشور به جام جهانی دوباره زنده شد.

به گزارش ایسنا، «خبرآنلاین» نوشت: اسکندر کوتی را یادتان هست؟ بازی های مقدماتی جام جهانی ۹۸ و بازی کشور عزیزمان ایران و عربستان در تهران. او سر پنالتی فریاد الله اکبر سر داد. آن پنالتی و آن الله اکبر گفتن هایش به یادگار ماندند و آن پنالتی البته گل نشد! سال ها بعد و در روزهایی که او فقط در رادیو و تلویزیون کرج فعالیت می کند، به بهانه گزارش هیجانی افزایش مصر به جام جهانی دقایقی با او همکلام شدیم و حرف های جالبی شنیدیم.

گزارش بازی دیشب مصر و صعودش به جام جهانی حسابی مورد توجه قرار گرفته هست. شما خودتان هم چنین گزارش هایی داشتید.

تحت تاثیر جو هست. در آزادی یک باره پنالتی شد ۱۲۰ هزار نفر با یک فریاد از هیجان بلند شدند. این جور مواقع آدم اسیر جو می شود و غیر ارادی امکان دارد خیلی کارها بکند. پناه بردن به خدا یکی از عالی ترین چیزهاست. آدم از آن حالت و حسی که بهش دست می دهد، می ماند.

این شوری که این گزارشگر عرب دارد را شما هم در سال ۹۸ داشتید. چه اتفاقی می افتد؟

عرب ها معمولا با هیجانی گزارش می کنند که حس می کنند خودشان در زمین هستند و جهت کسی که مخاطبشان است چه رادیو و چه تلویزیون توصیف می کنند. مبالغه در کار آنها خیلی زیاد هست. در همه چیز مبالغه می کنند، گزارش فوتبال که جای خودش را دارد. با همه وجودشان یک ماجرا را می خواهند تعریف کنند از زمین و وقت و ابر و خورشید و … استفاده می کنند و علت و حجت می آورند.

خود شما عرب ایرانی هستید. شما هم هنگامی که گزارش می کردید رگه هایی از این هیجان در گزارشتان بود؟

آن طور گزارش ها را فقط آنها یا در آمریکای جنوبی دارند. آن هیجان را ما آن قدر نداریم. ایرانی ها مبادی آداب هستند خیلی آنکادر و شسته و رفته گزارش می کنند ولی آنها خودشان را رها می کنند. هر چی به ذهنشان می آید می گویند. یک بار من یک گزارش عربی گوش می دادم بازیکن را قسم می داد که پاس بدهد. الان وقت پاس دادن هست. یا قسم می داد که سمت راستت بازیکن خالی هست، پاس بده! ما فکر کنم خجالت بکشیم این حس را از خودمان نشان بدهیم یا این حالات را داشته باشیم. به مخاطب بستگی دارد. آنها این طور می پسندند و این طور دوست دارند.

اگر الان گزارش های آنها را با گزارش های مرحوم بهمنش مقایسه کنید …

استاد بهمنش خیلی خوب و کلاسیک گزارش می کرد. تیکه هایی مثل این داشت که هنگامی که حسن روشن توپ را برمی داشت به عنوان نمونه می گفت: حسن برو! پسر برو ببینم! و … یک مقدار به نظر می رسید مثل نگاه یک بزرگ تر گزارش می کرد.

البته. یک نفر در آبادان به اسم جرموز داشتیم، طوری گزارش می کرد که خیلی خودمانی بود. صنعت نفت آبادان بازیکنی به اسم صفدر بنده داشت. به عنوان نمونه می گفت صفدر امروز قلیه ماهی خوردی، هیچ کم و کاستی هم نداری باید شوت بزنی کاکا. الان باید گل بزنی. صفدر برو … صفدر حرومت باشه قلیه ماهی این چه شوتی بود، زدی؟ طوری گزارش می کرد آدم احساس می کرد، فیلم سینمایی می بیند.

از این نوع گزارش ها چه کسی در ذهنتان مانده؟

همین جرموز. چون آن وقت ما کوچک بودیم و من هم علاقه گزارشگری داشتم. این را که گوش می کردم خیلی برایم جالب بود. جوری گزارش می کرد انگار بازیکن کنارش ایستاده و دارد با او حرف می زند. کمتر چنین گزارش هایی داشتیم. جرموز در فوتبال کشور عزیزمان ایران نمونه بود. خیلی راحت بازیکن را با اسم کوچک صدا می زد و هر توقعی داشت به او می گفت. حتی به عنوان نمونه می گفت ناهار چی خوردی یا به عنوان نمونه امشب اگر ببری قطعا مادرت برایت کوکو درست می کند و صحبت های این مدلی.

این که دست و پای گزارشگر بسته هست، موثر است در این که هیجان گزارش هایمان کم است؟ آن قدر که حرف و اطلاعات و صحبت های زاید شنیده می شود، هیجان انتقال یافته نمی شود.

این هست. ما خودمان را رها نمی کنیم و مدام می خواهیم آن چیزی که نیستیم را ارائه بدهیم و بگوییم ما خیلی خوبیم یا ما خیلی اطلاعات داریم و فوتبال را می شناسیم. به در و دیوار می زنیم و یک کارهایی می کنیم و چیزهایی می گوییم که اصلا ضرورت ندارد ولی آن گزارشگر خودش را رها می کند چون علاقه فوتبال است و هر چه به ذهنش می آید، می گوید. ما مدام می گردیم اطلاعات تازه و جالب بیاوریم؛ آن اطلاعات را یک فرزند هم می تواند از اینترنت دربیاورد. طوری واکنش‌ها می کنیم که بگوییم ما خیلی می دانیم. یعنی به جای این که گزارش بدهیم یک ویترین درست می کنیم و خودمان را در آن می گذاریم که بگوییم ما خیلی خوب هستیم و خیلی اطلاعات داریم و … اصل قضیه فراموشمان می شود و نمی توانیم گزارش بدهیم.

و همین باعث سوتی دادن می شود.

بله. حتی بعضی از مردم شرط بندی می کنند که اگر فلانی بیاید این قدر سوتی می دهد و … تماشاچی ها سر گزارش ها هم حالا دیگر شرطبندی می کنند.

خاطرات اسکندر کوتی از «الله اکبر»اش

واژه های کلیدی: فوتبال | گزارشگر | اطلاعات | اخبار فرهنگی و هنری


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs